Malando

Uit OmroepmuziekWiki

Ga naar: navigatie, zoeken

Malando (pseud. van Arie Maasland) (Rotterdam, 26 mei 1908 – Bussum, 22 november 1980) was een Nederlands componist, arrangeur, orkestleider en musicus.


Inhoud

Biografie

Maasland kreeg vanaf zijn zesde jaar pianoles en vormde als middelbare scholier zijn eerste orkestje. Later was hij leider van het ensemble The Jumping Jacks, een sextet waarin hij van 1933 tot 1939 als accordeonist en slagwerker speelde. Voor dit sextet schreef hij ook composities en arrangementen, geïnspireerd door de tango. Hij creëerde een eigen tangostijl. De eerste door hem gecomponeerde tango Annie (opus 1) met de naam van zijn vrouw dateert uit 1935. De tango Ole Guapa (opus 4), uit 1937 werd een wereldhit.
In 1939 vormde hij een eigen Orkest Malando. Maasland ging vanaf toen als Malando door het leven.
Na de bevrijding kon het orkest blijven optreden. Daarnaast trad Malando in de eerste jaren na de oorlog samen met Jan Gorissen ook als accordeonduo Malgori op. Naast werk voor de radio ging het orkest ook op tournee door Europa, Nederlands-Indië en,vanaf 1960, ook door Japan. In 1968 maakte Malando een reis door Argentinië, het moederland van de tango.


Betekenis voor de omroepmuziek

Het orkest kwam in 1946 onder contract bij de VARA en heette vanaf toen Malando en zijn tango-rumba-orkest. Het orkest vierde successen tussen 1947 en 1960. In die tijd traden muzikanten toe als Willy Langestraat, Dick Wiersema en Frans Wanders. De laatste was niet alleen bassist, maar ook zanger. Jan Gorissen werd tweede accordeonist. Op 23 mei 1979 nam Malando definitief afscheid met een VARA-televisieshow. Daarvoor al was het Orkest Malando praktisch opgehouden te bestaan. In de voorafgaande jaren werden steeds vaker oude opnamen voor radioprogramma's gebruikt en slechts enkele nieuwe nummers, de laatste keer op 9 januari 1978, toen het Orkest Malando een tango speelde van Astor Piazzolla, Verano Portena.


Trivia

Malando werd in 1959 in Pavia (Italië) onderscheiden met de Oscar Mondiale als beste accordeonist.
In 1964 ontving hij een Edison en twee jaar later een Gouden Harp.
In 1973 kreeg hij een koninklijke onderscheiding.

Van Ole Guapa zijn ongeveer 200 verschillende uitvoeringen opgenomen.

Aan het eind van de jaren '80, lang na zijn dood, vonden nog optredens in Japan plaats van een voor die gelegenheid samengesteld Malando Orkest onder leiding van de slagwerker Evert Overweg, schoonzoon van Malando. In eigen land zou een fanclub zijn naam en muziek in ere trachten te houden. Na oprichter Malando en diens schoonzoon Evert Overweg wordt Malando's kleinzoon Danny Malando orkestleider. In 2004 vierde het orkest het 65-jarig jubileum in Tuschinski te Amsterdam.


Bibliografie

Malando : composities / Alois Broeke (eigen uitgave)
Malando : chronologie : 1939-1999 / Alois Broeke (eigen uitgave)
Malando : fotoboek : 1939-1996 / Alois Broeke (eigen uitgave)
Malando : discografie : 1943-1996 / Alois Broeke (eigen uitgave)


Bronnen en referenties

  • Wikipedia [1]
  • Biografisch Woordenboek van Nederland [2]


Externe links

Persoonlijke instellingen
informatie